Coś pomieszałam i nie umiem naprawić dlatego nr 20 nagle pojawił się tutaj. Trudno;)
Przeczytałam na pewnej stronie, że to najsłabsza cześć sagi.
Nie zgadzam się! Raczej jedna z lepszych. I znów jak to u Lackberg wątki kryminalne splatają się z życiem osobistym bohaterów, a w tym przypadku bardzo traumatycznymi wydarzeniami, jakich doświadczyła Erica i jej rodzina.
Przeczytałam na pewnej stronie, że to najsłabsza cześć sagi.
Nie zgadzam się! Raczej jedna z lepszych. I znów jak to u Lackberg wątki kryminalne splatają się z życiem osobistym bohaterów, a w tym przypadku bardzo traumatycznymi wydarzeniami, jakich doświadczyła Erica i jej rodzina.
Młoda tajemnicza dziewczyna, uciekająca przed nieudanym małżeństwem, wracająca z dzieckiem w stare strony, Erica z dziećmi, jej siostra, której życie nie oszczędza...
Nie mogę powiedzieć więcej, bo bym zdradziła zbyt dużo tym, którzy jeszcze nie czytali, a nie chcę psuć Wam przyjemności odgadywania i rozwiązywania zagadek! Powiem tylko, że wzruszyłam się w kilku miejscach, naprawdę!
Pozdrawiam
Maremi
przeczytałam wszystkie. Znakomita kryminalna literatura skandynawska!
OdpowiedzUsuńPodobno są też szwedzkie filmy nakręcone na ich podstawi, może kiedyś znajdę na nie czas.
OdpowiedzUsuńDziękuję za komentarz.